Latest Publications
‘Vriendschap is een illusie’
De eerste repetities bij de Octopusband bevielen prima en het leek erop alsof ik terug was van nooit weggeweest. Leek ja. Drie jaar was ik weggeweest na een lidmaatschap van een jaar of tien. Mijn afwezigheid had overigens niets met de Octopusband te maken, want dat waren allemaal vrienden van me zonder uitzondering.
In de reglementen van de Octopusband staat dat ieder nieuw lid na overleg met de leden vier repetities mag ‘proefdraaien’ en dat daarna een stemming volgt. Muzikaal gezien kon ik goed meekomen en iedereen leek blij met mijn terugkomst bij de band. Het stemmen zou slechts een formaliteit zijn omdat dat zo in het reglement stond.
Die stemming was het die toch nog roet in het eten gooide. Twee mensen stemden tegen, en de reden waarom is me onbekend. Het gevolg ervan is dat ik niet bij de Octopusband mag spelen, terwijl de club echt verlegen zat om een klarinettist.
Het ergste van dit relaas vind ik zelf is, dat ik dacht dat ik opnieuw in een vriendenclub terecht kwam, en dat is ‘m nou juist waar de schoen knelt. Achttien personen hadden mij dolgraag als klarinettist bij de Octopusband verwelkomd, maar twee mensen vonden het nodig om het plezier van mij en die achttien mensen te vergallen.
Het nummer ‘Gute Freunde’ dat in het repertoire van de Octopusband zit, krijgt naar mijn idee ineens een hele andere lading.

